Webalbums via Picasa

De veranderingen in Picasa 3.6 spelen voor dit onderwerp geen rol - hoogstens zijn er kleine verschillen in de schermafbeeldingen. Zie ook Intro Picasa 3.6NL

De letter W nodigt uit om eens te gaan kijken naar de mogelijkheden van Picasa voor het plaatsen van foto’s op het Wereld Wijde Web.

Opmerking 1: in de oude versies van Picasa was er een knop met de naam Hello!. Dat was voor die tijd al een fantastische webservice om foto’s met goede kwaliteit (dus grote bestanden) voor vrienden ter beschikking te stellen zonder dat verzending per e-mail nodig was. Maar Hello is inmiddels ter ziele en in de nieuwere versies van Picasa vervangen door de knop Webalbums en in Picasa3 door de knop Uploaden onderaan.

Opmerking 2: toch beleeft dit “Hello” nu een wederopstandig in de vorm van Buzz in Gmail, waarbij Picasaweb als intermediair wordt gebruikt. Zie E-mail 1 onderaan. 

Hoewel het verzenden van foto’s per e-mail nog steeds populair is, is dat voor fotoseries niet erg handig. Daarom heeft Google voor gebruikers van Picasa een speciale website waarop je gratis foto’s kunt plaatsen. Die website heet kortweg Picasaweb, maar de echte naam is Picasa Webalbums en om de verwarring nog groter te maken nu ook Google Fotoalbums.
Om daarvan gebruik te kunnen maken, kun je volstaan met een simpel Google-account en als je toevallig al een Gmail-account hebt, kun je dat ook gebruiken.

Zodra je het over internet hebt, is privacy belangrijk. Vandaar dat die website is verdeeld in een openbaar deel en in een niet-openbaar deel (dat wordt “niet vermeld” genoemd).
Hieronder zie je het verschil (alleen het bovenste deel van mijn pagina’s wordt getoond):

Hierboven worden alleen mijn openbare albums getoond. Die bevatten alleen algemene foto’s die elke gebruiker van Picasaweb mag bewonderen als hij/zij die (toevallig) ziet, maar ze zijn niet gemakkelijk te vinden via de algemene afbeeldingenzoeker van Google, tenzij je bepaalde gegevens (bijvoorbeeld plaatsnamen) in de onderschriften (bijschriften) of trefwoorden (tags) plaatst.

Hierboven worden 4 niet-openbare albums getoond (die hebben een “slotje”), waarvan er 2 worden benut voor automatische opslag van afbeeldingen die ik op mijn blogs heb gebruikt. De 2 andere zijn alleen toegankelijk voor familieleden die van mij via e-mail een link met een toegangscode hebben ontvangen.

Opmerking: hoewel de mensheid meteen op z’n achterste benen staat als de “regering” zit te gluren, schroomt men niet om allerlei slordige privéfoto’s openbaar te maken terwijl dat op Picasaweb met groot gemak vermeden kan worden. Dat is dus dom en onzorgvuldig.

Ik heb hieronder even 24 recente winterfoto’s bij elkaar gezet in een tijdelijk album en allemaal geselecteerd met Ctrl+A. Rechtsboven staat er een klein blauw regeltje Aanmelden in Webalbums, maar dat ziet men natuurlijk over het hoofd:

Nu klik ik onderaan op de grote knop met de groene pijl omhoog Uploaden. Dan verschijnt het linker venstertje, maar dat is al ingevuld omdat ik al een Gmail-account had. Zo niet, dan klik je onderaan op Aanmelden en kun je in een eenvoudig formulier een gratis Google-account aanmaken op basis van je normale e-mailadres en een wachtwoord. Dat is zo gebeurd en dat account kun je ook voor andere Google-services gebruiken:

     

Opmerking 1: bij een Gmail-account heb je tevens een gmailadres en een gigantische mailbox bij Google die goed beschermd is tegen spam en virussen en een automatische mailback-up biedt die op je computer geen enkele ruimte kost. Gratis grote voordelen dus.

Opmerking 2: aanmelding is eenmalig, maar de dan gekozen combinatie van gebruikers­naam en wachtwoord heb je wel steeds nodig als je wilt uploaden of als je iets in je web­album(s) wilt doen. Als je de enige gebruiker van je computer bent, kun je rustig aangemeld blijven en heb je die toegangscodes alleen nodig als je via een andere computer naar je webalbums wilt kijken.

Maar ik kan mij meteen aanmelden en dan verschijnt het rechter venster. Daarin is de naam van het toekomstige webalbum al overgenomen van mijn tijdelijke Picasa-album, maar die naam kan ik aanpassen. 
Verder is de keuze voor 1600 pixels normaal (zie verder) en daar­onder zie je de privacykeuze en omdat deze serie geen herkenbare personen bevat, kan ik nu rustig voor Openbaar kiezen (zie verder). 
Helemaal onderaan zie ik dat ik nog 500 MB beschikbaar heb, dus dat is geen probleem (voor meer dan 1 GB moet je huur betalen).

Dus ik als nogmaals op Uploaden klik, begint het verzenden van de foto’s en dat gaat best traag (door het vinkje bij “Bandbreedte behouden” weg te klikken, gaat het iets sneller). 

    

Als het uploaden voltooid is, zie je het rechter venstertje en kun je meteen Online gaan:

Dat is dus prachtig gelukt en door de compressie naar een breedte (of hoogte) van 1600 pixels neemt dit webalbum maar 11 MB in beslag, dus minder dan 0,5 MB per foto. Omdat dit zelfs voor kritische mensen nog een prima kwaliteit is (goed genoeg voor elk scherm en geschikt voor 10x15 afdrukjes), is er dus zelden een reden om het beter te willen (maar minder zoals 1024 of zelfs 640 pixels mag niet – tenzij vanwege een speciaal doel).

Via de knop Bewerken kun je aanvullende gegevens over dit album intypen, maar ook opnieuw sorteren als er iets mis is met de volgorde (bij deze foto’s is dat niet belangrijk).

Opmerking 1: als je niet-gecorrigeerde foto’s upload, moet je fatsoenshalve “oorspronkelijk formaat” kiezen zodat de ontvangers voldoende pixels hebben om die foto’s zelf te kunnen corrigeren. Dan gaat de upload nog veel trager en gebuik je veel meer opslagruimte, dus reden te meer om foto’s die je voor anderen beschikbaar stelt wel netjes te corrigeren.

Opmerking 2: als je in Picasa 3.6 al moeite hebt gedaan om de gezichten in je foto’s namen te geven, worden die “labels” ook naar dat webalbum overgedragen. Zie Naamlabels en Personen. Vanwege privacy is deze overdracht voor openbare albums uitgeschakeld.

Een webalbum maak je voor anderen, maar als het niet om familiegebeurtenissen gaat, zullen alleen de foto-liefhebbers onder je kennissenkring geïnteresseerd zijn. Via de knop Delen krijg je een soort Gmail-formuliertje zoals in het linker venster, maar je kunt ook de Link kopiëren (mbv Ctrl+C) naar een gewoon e-mailvenster zoals in het rechter venster:    

Als je niet met Gmail werkt en dus ook geen adreslijst bij Google hebt, is dat linker venster onhandig, omdat je dan alle e-mailadressen zelf moet intypen en dus kans op fouten hebt.

Opmerking: voor familieseries in niet-openbare albums geldt dezelfde werkwijze, alleen bevat de link dan een ingewikkelde cijfer- en lettercode vanwege de privacy. Dat geldt ook voor het nieuwe, nog strengere privacy-niveau, waarbij de ontvangers ook een Google-account moeten hebben om die foto’s te kunnen bekijken.

Als de ontvangers van die mails doorklikken naar Picasaweb, kunnen ze genieten want ze kunnen de kleine fotootjes ook groot bekijken en allerlei toegevoegde informatie lezen. En ze kunnen die foto ook downloaden naar een geschikte map op hun eigen computer (ze kunnen ook het hele album downloaden, maar daar zal zelden behoefte aan zijn – bovendien heb je dan Picasa nodig - zie verder). Dus zoals hieronder:

En het kan zelfs nog mooier via een diavoorstelling en als je dan even op toets F11 drukt zelfs op je volledige scherm zoals hieronder (druk weer op F11 voor terug naar normaal):

Als je ingelogd bent op Picasaweb, zijn er nog meer mogelijkheden, zoals het typen van bijschriften en/of trefwoorden (“tags”), het koppelen aan een locatie op een plattegrond, het filteren op basis van gezichten, het toevoegen van favorieten, enzovoort.

Maar het mooiste is toch dat je met heel weinig moeite een fotoserie van goede kwaliteit “ter inzage” beschikbaar kan stellen voor één of meer belangstellenden. Zo’n serie hoeft echter niet “tot in alle eeuwigheid” op Picasaweb te blijven staan, want de belangstelling is meestal “krachtig, maar kort”.

In Picasa is er ook wel wat veranderd: de zojuist geüploade foto’s hebben een groen pijltje gekregen (die pijltjes zie je ook in de originele foto’s in de map 2009). En het album van waaruit de foto’s zojuist geüpload zijn, heeft een ander pictogram gekregen (geel met een blauw wereldbolletje erop).

Opmerking: als je een selectie van foto’s rechtstreeks uit een map upload naar een nieuw album op Picasaweb dat je de naam “Familiereünie” geeft, komt er in Picasa vanzelf ook een album met dezelfde naam bij. Dat verwijder ik meestal meteen, maar je kunt het ook benut­ten door er regelmatig foto’s aan toe te voegen of bestaande foto’s bij te werken. Door de synchronisatie voor dat album in te schakelen, wordt dan het corresponderende album op Picasaweb ook automatisch bijgewerkt. En dat is wel een handige manier van werken. 

Rechtsboven zijn er in Picasa3 ook een aantal knopjes bijgekomen die rechtstreeks met Picasaweb en het betreffende album of map hebben te maken:

Opmerking: in Picasa 3.6 is de knop “Delen” naar links verhuist (de knop “Opslaan op schijf” ook en die is zelfs veranderd in een diskettesymbooltje) en de knop “Websynchronisatie” staat nu rechtsboven – dichter bij het webactiviteitsradertje en dat is een logische plek.

Maar dit tijdelijke voorbeeldalbum kan nu uit Picasa worden verwijderd en te zijner tijd ook van Picasaweb, want dan zijn de “genodigden” er wel op uitgekeken.

Opmerking: als de synchronisatie voor dit voorbeeldalbum ingeschakeld zou zijn geweest, dan zou met de verwijdering van dit lokale album ook het webalbum verwijderd worden.

Synchroniseren is bedoeld om één of meer albums op Picasaweb up-to-date te houden als jij in Picasa iets verandert (al is het maar een kleinigheid) en dat is natuurlijk een groot gemak.

Het in- of uitschakelen van synchronisatie voor een bepaalde map of album gaat via de knop Websynchronisatie rechtsboven of desnoods via de knop Delen meer naar links. Je ziet dan in de rechter bovenhoek webactiviteit doordat het radertje gaat draaien en dat kan best lang doorgaan. Ook verschijnen er voor de map of het album en in de miniaturen ronde blauwe pijltjes die aangeven dat synchronisatie aan staat, maar verder geen kwaad kunnen: 

Opmerking: hierboven is de synchronisatie ingeschakeld voor een album. Dit betekent dat er ergens een map met dezelfde foto’s is en die hebben een groene pijl omhoog om aan te geven dat ze geüpload zijn (een rode pijl omlaag betekent dat het uploaden voor die spe­cifieke foto(‘s) geblokkeerd is – dat moet je dan zelf kiezen).

Als je ook maar iets verandert - al is het maar een onderschrift, dan zie je het webradertje even draaien ten teken dat de corresponderende foto in je webalbum wordt bijgewerkt. Maar synchronisatie werkt ook andersom en daar ben je waarschijnlijk niet op verdacht: als jouw webalbum bewust is bedoeld om door anderen aangevuld te worden (zie Samenwerken) en dat gebeurd ook werkelijk, dan zie je die toegevoegde foto’s ook in Picasa verschijnen – zo­wel in het gesynchroniseerde album als in de map die de thuisbasis is.

Opmerking: dit gebeurd overigens niet vanzelf, maar pas als je via de knop Delen op “On-line status vernieuwen” hebt geklikt. Dus daar moet je in die speciale situatie attent op zijn.

Hieronder zie je dat: ik heb een vriend gevraagd om een willekeurige foto toe te voegen aan mijn webalbum en die zie ik dan ook in Picasa verschijnen. En als ik op Delete druk, is die foto meteen weer weg – ook uit de map en uit het corresponderende webalbum. 

Enfin, je zult dus van webalbum tot webalbum moeten beoordelen of synchronisatie zinvol is en het is natuurlijk duidelijk dat oudere webalbums waarin niets meer veranderd (en die je misschien beter kunt opruimen) niet gesynchroniseerd hoeven te zijn.

Opmerking: zie ook Wijzigingen synchroniseren op Picasa Help voor nog meer informatie.  

Er is nu ook een niet-openbaar “noodalbum” met de naam Drop box waarin je snel wat foto’s kwijt kunt (ook via de Picasaviewer), bijvoorbeeld om te voorkomen dat je iemand per e-mail een paar grote fotobestanden moet toezenden. Een goed voorbeeld is bijvoorbeeld een mooie Picasa-collage, want dat is een groot bestand van bijvoorbeeld 5 MB.

Je kunt dit bestand gewoon in de map Picasa\Collages vinden en met de Picasaviewer tonen zoals hieronder:

Je hoeft dan alleen maar onderaan op de knop Uploaden te klikken, waarna er een snelle upload start die automatisch in de Drop Box terechtkomt en na een paar minuten wordt getoond zoals hieronder:

Meestal voldoet uploaden met de aanbevolen grootte van 1600 pixels prima, maar als die foto’s voor kritische fotovrienden zijn bedoeld, moet je uiteraard wel “oorspronkelijke formaat” kiezen. Hiermee wordt alleen bedoeld dat de geselecteerde foto’s met behoud van hun pixels op Picasaweb worden geplaatst.

Gelukkig is in Picasa 3.6 eindelijk het irritante probleem opgelost dat deze bestanden dan toch nog teveel gecomprimeerd werden (van bijvoorbeeld 3 naar 1 MB), zodat de fotoclub niet meer hoeft te klagen over zichtbare en onzichtbare kwaliteitsverliezen.
Maar voor de afzender zijn er natuurlijk wel twee nadelen: uploaden gaat tergend traag en 33 foto’s kosten al ongeveer 100 MB opslagruimte. Voor incidenteel en tijdelijk gebruik is dat acceptabel – zeker voor mensen die niet alleen even kijken, maar er ook wat mee doen.

Daarnaast is er een trend naar werken “in the cloud”: alles op het internet en overal toegan­kelijk. Je zou dus je hele fotobups kunnen uploaden (verdeeld over tientallen albums) en dan heb je tevens een goedkope en veilige back-up bij Google (vanaf 5 euro per jaar). Of dit echt aantrekkelijk en verstandig is, zal de toekomst uitwijzen. De praktische ongemakken lijken mij voorlopig nog te groot en als je iets doms doet met je account, ben je alles kwijt.

Zoals gezegd is dit voor normaal gebruik in de familiekring voldoende, maar ook hierbij is een kwaliteitsverbetering mogelijk via Extra > Opties > Webalbums (zie Opties). Als je die toepast, gaat de gemiddelde bestandsomvang van 0,3 naar 1,0 MB – dus ook deze ver­betering kost meer opslagruimte en natuurlijk gaat het uploaden dan ook merkbaar trager.

Ik heb echter het potentiële kwaliteitsverschil niet kunnen waarnemen – nog op mijn scherm, nog in 13x18 afdrukken (grotere formaten moet je niet verlangen, want daarvoor is bestand met een breedte of hoogte van 1600 pixels niet geschikt - zie DPI).

Aangezien men zelden erg kritisch is, lijkt het mij dus overbodig om voor een hogere kwaliteit te kiezen, maar heb dan wel het fatsoen om gecorrigeerde foto´s op Picasaweb te plaatsen zodat de ontvangers die werkelijk de moeite nemen om ze te downloaden, er daarna in principe niets meer aan hoeven bij te schaven.

De familie of vrienden die van jouw per e-mail een link naar een bepaald webalbum ontvangen, kunnen die foto’s meteen bekijken – hetzij als diavoorstelling, hetzij als individuele foto’s. Voor de meeste mensen is dit al voldoende – zij zullen zelden behoefte hebben om bepaalde foto’s te downloaden – laat staan het hele album.

Maar voor degenen die zulke foto’s wel graag in hun eigen verzameling willen opnemen, zijn er twee mogelijkheden: downloaden van het hele album of downloaden van een paar geselecteerde foto’s. Het woord Downloaden zien ze boven de foto(‘s). 

In het eerste geval hebben ze dan het overzicht van miniatuurfoto’s in beeld en wordt voor downloaden de indruk gewekt dat je Picasa op je computer nodig hebt om verder te kunnen. Dat is echter geen bezwaar, want dan zorgt Picasa keurig voor nu en in de toekomst dat die albums keurig in mappen terechtkomen, namelijk in een submap van de map Downloaded albums in de map (Mijn) Afbeeldingen. Dan heeft men vervolgens alle vrijheid om een selectie te maken en die naar een eigen map te verplaatsen en vervolgens de submap met de restanten te verwijderen.

Opmerking: afhankelijk van de hoeveelheid foto’s in het album en de snelheid van je verbin­ding, kan dit downloaden best lang duren. Heb dus enig geduld. 

In het tweede geval moeten ze gewoon dubbelklikken op de miniatuurfoto die ze willen heb­ben. Dan zien ze een grotere foto en die kunnen ze dan gewoon downloaden zoals je dat ook doet bij een e-mailbijlage, namelijk door een bestaande map te kiezen waarin die foto geplaatst moet worden of daarvoor eventueel een nieuwe map aan te maken. 
Vervolgens kunnen ze doorbladeren naar de volgende interessante foto en het downloaden herhalen en doorgaan totdat ze de laatste foto hebben bereikt.

Opmerking: dit kost natuurlijk wat meer handelingen, maar het downloaden gaat per foto erg snel en dan hebben ze tenminste alleen de foto’s die ze interessant vinden. Als de foto’s correct gedateerd zijn, kunnen ze meteen tussen hun eigen foto’s worden geplaatst als ze de daarvoor gebruikte map hebben gekozen. 

Er zijn de laatste tijd veel mogelijkheden toegevoegd om favorieten te beheren en ik vind dat een nogal ingewikkelde en deels overbodige faciliteit. Het is misschien strelend voor jouw ijdelheid om te weten dat ene "Tim uit Timboektoe" jouw openbare foto’s “fantastic” vindt, maar wat wordt je daar wijzer van. En je zult er ook weinig behoefte aan hebben om per e-mail automatisch op de hoogte gehouden te worden van het feit dat die Tim een paar nieuwe foto’s aan zijn eigen openbare albums heeft toegevoegd.

Het feit dat nu ook onder je foto’s wordt aangegeven hoe vaak ze bekeken zijn, is voor jouw ijdelheid eigenlijk al voldoende. Het woordje “leuk” is daarbij overbodig. Zie: Favorieten  

Foto’s van familie en vrienden horen vanwege privacy niet in openbare albums thuis en zullen dus maar voor een beperkt aantal mensen interessant zijn. Bovendien zullen het vaak tijdelijke albums zijn, zoals de foto’s van een verjaarspartijtje.

Of het dan nog zo belangrijk is om een mogelijkheid aan te bieden om snel de foto’s van bepaalde personen bij elkaar te kunnen zien, valt te betwijfelen, want het zal meestal om een beperkt aantal foto’s gaan die gemakkelijk te overzien zijn.

Dus of het gebruik van automatische gezichtsherkenning en toekenning van naamlabels zo zinvol is, moet ieder maar voor zichzelf bepalen. Hou er rekening mee dat je daarmee ook de privacy van de betrokken personen kunt schaden, dus wees zorgvuldig. Zie: Naamlabels  

Een nieuwe en bruikbare mogelijkheid is het samen aanvullen van een album. Er zijn immers allerlei situaties denkbaar dat er verschillende mensen foto’s maken die dan allemaal in één gezamenlijk webalbum terechtkomen dat door één van hen is opgestart.
De anderen ontvangen dan deze uitnodiging om foto’s toe te gaan voegen en het is uiteraard de bedoeling dat ze daar geen maanden mee wachten, want dan is de “lol” eraf:

Sinds kort bevat het zijpaneel van het Picasawebvenster drie nieuwe knopjes voor Buzz, Blogger en Twitter en vermoedelijk zal Facebook ook nog wel worden toegevoegd. 

Dit betekent niets anders dat je nu heel snel een album of een individuele foto uit een album door kunt koppelen naar die services, mits je daar een account hebt (in feite plaats je daar dan een link die eruit ziet als een kleine foto en niet als onderstreepte blauwe tekst).

Voor Blogger betekent dit dat je een Google- of Gmail-account nodig hebt en dat je aange­meld bent bij Blogger en je blogs een naam hebt gegeven, bijvoorbeeld “Saartjes tuintje” als je graag over tuinieren schrijft en daarbij natuurlijk allerlei foto’s wilt gebruiken (zie Blogger).

 

Voor Buzz betekent dit dat je een Gmail-account nodig hebt dat je ook actief gebruikt, want anders snap je het nut van Buzz voor het verzenden van foto’s niet (zie E-mail 1 onderaan). Buzz is ook bedoeld voor “sociaal getwitter” tussen volgers en vriendjes, maar die functie komt vermoedelijk niet erg uit de verf - daarvoor is Gmail toch een beetje te exclusief.

 

Voor Twitter moet je bij onze politici wezen, die kennelijk niets beters meer te doen hebben.

Google stelt dus met Picasaweb en de sterkere integratie daarvan in Picasa3 een gratis en handige manier beschikbaar om je foto’s met anderen te delen zonder allerlei gedoe via e-mail.

Velen zullen daarom Picasa vrijwel alleen voor dit doel gebruiken en het gevolg daarvan is dat je op het openbare deel van Picasaweb miljoenen slordige foto’s in de privésfeer aantreft.

Maar deze handleiding is bedoeld om duidelijk te maken dat Picasa vooral is bedoeld om het wel netjes te doen inclusief inachtneming van privacy op Picasaweb. Doe dat dan ook.