De letter O heeft een vervelend Picasa-onderwerp, want met de komst van versie 2.6 hebben de ontwerpers een probleem veroorzaakt, namelijk de mogelijkheid om wijzigingen op te slaan, zoals je hieronder kunt zien boven de miniaturen van elke map of album:

Opmerking: in Picasa 2.6 en 2.7 werd die nieuwe knop Wijzigingen opslaan genoemd, in Picasa3 echter Opslaan op schijf. Daaronder staat in dit voorbeeld "6 bestand(en) bewerkt", maar als dat er meer dan 100 zijn, staat er altijd "100 bestand(en) bewerkt". Dus “korreltje zout”.

Dit lijkt een volstrekt logische optie, maar het is eigenlijk een onbegrijpelijke aantasting van de oorspronkelijke ontwerpfilosofie. Je hoefde vroeger in Picasa nooit iets op te slaan, want alle correcties werden automatisch opgeslagen in verborgen tekstbestandjes en dat was juist zo’n groot gemak in vergelijking tot alle andere fotoprogramma’s. Per map is er dan één zo'n tekstbestandje met de naam “Picasa.ini” aanwezig waarin alle correctiecodes van alle bestanden in die map staan en dat bestandje neemt nauwelijks ruimte in beslag.

Bij Undo is dat uitgebreid besproken - ook wat er gebeurd als je die knop wel gebruikt. Hieronder zal ik dat verhaal nog even samen vatten:

1. Direct na importeren vanuit je camera staat er een bestand A in een map (bijvoorbeeld in de map 2009) en zie ik foto A, want er is dan nog geen verschil tussen de inhoud van het bestand en wat ik in Picasa zie. En als ik geen correcties ga uitvoeren, zal er ook geen verschil ontstaan en blijft de coderegel in het ini-bestandje leeg.

2. Na correctie zie ik in Picasa foto A1, maar staat er nog steeds bestand A in die map, inclusief een coderegel in het ini-bestandje. Alle correcties kunnen ongedaan worden gemaakt of worden aangepast, maar in bestand A verandert er niets.

Het verwarrende is dus alleen dat ik buiten Picasa foto A zie en in Picasa foto A1 en dat verschil zie je hieronder:

A       A1

3. Na Opslaan op schijf zie ik nog steeds foto A1, maar staat er ook een bestand A1 in die map en is bestand A verplaatst naar een verborgen map met de naam Originals in dezelfde map en dat geldt ook voor alle andere gecorrigeerde foto's in diezelfde map (dat kunnen er dus honderden zijn).

Opmerking: de naam van deze verborgen map is inmiddels gewijzigd in .picasaoriginals en de naam van de verborgen ini-bestandjes in .picasa.ini. Vooral de punt voor die namen is ongebruikelijk.

Die ene foto neemt dus nu ongeveer 2x zoveel opslagruimte in beslag en dat telt door als het om honderden gecorrigeerde foto's gaat en dat geldt dus ook voor de opslag­ruimte die je nodig hebt voor je back-ups.

Dat is dus ook meteen de reden dat je die knop nooit moet gebruiken, tenzij je daarvoor een zeer speciale reden hebt. Maar ik kan geen zinnige reden bedenken, behalve drogredenen zoals: “ik wil in een ander programma geen ongecorrigeerde bestanden zien” (je hebt geen ander programma nodig, tenzij voor speciale correcties en dan gebruik je exporteren) of “ik wil de gecorrigeerde bestanden kunnen kopiëren naar mijn laptop” (dat doe je via exporteren op een usb-stick of via je netwerk of desnoods via back-ups), enzovoort.

Opmerking: een wel zinnige, maar tegelijk ook uitzonderlijke reden is wanneer je  voor het beheer van je fotoverzameling definitief op een ander programma overgaat (zie Toch maar Adobe?). Het zou hier te ver voeren om uit te leggen wat er dan allemaal moet gebeuren, namelijk heel veel. Daarna kun je dan via de Windows Verkenner de mappen "Originals" en de Picasa.ini bestandjes verwijderen, maar dan moet je eerst via Mapopties deze verborgen items zichtbaar maken.   

De correcties kunnen nu per foto ook niet meer meteen ongedaan worden gemaakt, tenzij je eerst de opslag van die foto ongedaan maakt, maar dat is geen echt probleem.

Het is dus al misleidend en verwarrend dat de knop Opslaan op schijf bij elke map staat, maar als zo’n knop er dan persé moet zijn omdat de ontwerpers toe hebben gegeven aan “veler verzoek”, dan hoort het wel typisch bij mappen en bij de gehele inhoud van elke map.

Maar die knop vind je op dezelfde plaatsen als je door je albums bladert – gesteld dat je die hebt – en zelfs bij de groene Picasa-albums zoals Screensaver. Ik denk dat dit “macht der gewoonte” is, want die knoppen zijn daar helemaal onzinnig en superverwarrend.
Een album is immers doorgaans gevuld met verwijzingen naar foto’s in diverse mappen, bijvoorbeeld de jaarmappen 2005 t/m 2009 (enzovoort). Of een album is gevuld met een speciale serie in één bepaalde map, bijvoorbeeld een weekendje Parijs.

Klikken op de knop bij een willekeurig album, zou dus betekenen dat alleen de correctie van bepaalde foto’s in één of meer mappen worden opgeslagen en de rest (nog) niet. En als je daar niet consequent in bent, dan is dus een deel wel opgeslagen en een deel niet terwijl er volgens mij maar één goede weg is: niets opslaan of desnoods alles, maar niet een beetje.

In het bestandsmenu staan ook een paar opties die voor verwarring kunnen zorgen:

Terugzetten maakt niet alleen de opslag van de geselecteerde foto(‘s) ongedaan, maar ook alle correcties en toegevoegde tekst. Alleen eventuele onderschriften en trefwoorden blijven wel aanwezig. Nogal ingrijpend dus en niet verstandig om te gebruiken, want als je de be­treffende foto in het bewerkingsvenster opent, kun je wel de opslag ongedaan maken, maar alle daarvoor gemaakte correcties en toegevoegde tekst behouden.

Opslaan is hetzelfde als Opslaan op schijf, maar alleen voor de geselecteerde foto('s) en niet voor alle foto's in de betreffende map. Dus daarvoor gelden dezelfde bezwaren als hierboven reeds genoemd.

Opslaan als... maakt het mogelijk om een bestand met inhoud A1 (dus inclusief correcties) te maken in een map naar keuze (deze map hoeft niet persé zichtbaar te zijn in Picasa). Dit is zinvol voor incidentele toepassingen buiten Picasa, maar Exporteren is nog handiger.

Een kopie opslaan maakt het mogelijk om een bestand met inhoud A1 te maken in dezelfde map (dit bestand krijgt dan een volgnummer, bijv. A-1). In een archiefmap zoals een jaarmap zijn kopiefoto's ongewenst, tenzij voor een tijdelijk doel, bijvoorbeeld om naast de gewone gecorrigeerde foto ook een versie met extra effecten te laten zien.

Exporteren is nog steeds de meest veelzijdige optie om (veel) bestanden te maken in een (meestal tijdelijke) map, omdat je dan ook kunt kiezen voor een kleiner pixelformaat voor een tekstdocument of een website. Ik gebruik die optie bijvoorbeeld om met IrfanView mooie randjes en eventueel tekst toe te voegen voor het bestellen van afdrukjes bij het Kruidvat, maar ook voor vele andere tijdelijke zaken, zoals het maken van deze handleiding.

Verder kun je natuurlijk altijd gebruikmaken van de standaard opties “kopiëren” (Ctrl+C) en “plakken” (Ctrl+V van Velpon) in menu Bewerken, dus zoals in vrijwel elk Windows-programma en ook in de Windows Verkenner. 
Ik ga er dus vanuit dat je daarmee al vertrouwd bent.

Opmerking: voor het verplaatsen van foto’s heeft Picasa natuurlijk ook diverse mogelijkheden en het is van groot belang die ook te gebruiken zodat Picasa op de hoogte is van zulke (vaak ingrijpende) veranderingen en zijn database op correcte wijze kan bijwerken. Zie daarvoor Verplaatsen en meer. 
Daar vind je ook meer informatie over selecteren van meerdere foto’s.

Sorry Picasa-ontwerpers, dit waren geen goede zetten en dat heb ik jullie laten weten. Blijf bij de oorspronkelijke filosofie en doe geen concessies aan gebruikers die er maar niet aan kunnen wennen dat ze nooit iets hoeven op te slaan, maar ook de functie van de exportknop niet snappen.

Vergeet dus de knoppen Opslaan (op schijf) of Wijzigingen opslaan, want ze maken Picasa nodeloos ingewikkeld en log - gebruik ze alleen wanneer daar een zeer bijzondere reden voor is en die is erg zeldzaam.