Picasa 3 boek van Visual Steps

Met het per 1 april 2009 verschenen boek Digitale fotobewerking met Picasa vult Studio Visual Steps van de bekende Addo Stuur een grote leemte: in de boekwinkel wel een kast vol over Adobe Photoshop CS, maar tot dan nooit iets over het inmiddels zo beroemd en populair geworden gratis fotoprogramma Picasa van Google – toch geen grote onbekende.

Opmerking: het boek is echter niet geschreven door Addo Stuur, maar door Henk Mol en het betreft de Nederlandse Picasa-versie 3.1 (voor versie 3.6 zie verder).  

Deze leemte is de laatste jaren prima opgevangen door de Picasa-handleiding op deze web­site, maar veel mensen prefereren toch een boek – zeker de senioren voor wie de naam van “Addo Stuur” vaak zeer vertrouwd is. En het is een boek dat nog meer dan deze website op de details van allerlei handelingen in gaat op de bekende (enigszins irritante) manier van de Visualsteps-methodiek.
Het is bovendien in kleur en daardoor veel aantrekkelijker dan de oude "grijze" boeken van “Addo”. Dus voor bijna 23 euro toch veel waar voor je geld (ruim 200 pagina’s als paperback en die blijft bij je computer redelijk open liggen).

Zie http://www.visualsteps.nl/picasa/ 

Opmerking 1: exclusief voor leden van Seniorweb was al eerder een dunnere uitgave over Picasa 2 van dezelfde auteur verschenen, maar dat boekje haalt het niet bij deze uitgave.

Opmerking 2: met “enigszins irritant” bedoel ik de erg omslachtige stapje-voor-stapje manier om iets uit te leggen. Waar ik voor een bepaald onderdeeltje met 3 scherm­afbeeldingen zou volstaan, zijn er in het boek minstens het dubbele aantal nodig.

Maar is het ook een goed boek? Ja omdat het erg duidelijk is en vrijwel aan alle belangrijke onderwerpen voldoende aandacht besteed.
Nee omdat aan de volgorde van onderwerpen geen logisch stappenplan ten grondslag ligt. 
Dat komt zowaar nog even als “mosterd na de maaltijd” op pagina 201&202 aan de orde, maar dan is het kwaad al geschied, want zoals in zoveel computerboeken wordt vrijwel alles gepresenteerd als op zichzelf staande tips&trucs, waar je zo nu en dan wel eens gemak van zou kunnen hebben.

Maar bij het werken met foto’s gaat het eerst om een helder stappenplan en pas daarna om de extraatjes: hoe maak ik een foto-cd, hoe zet ik foto’s op het internet, hoe bestel ik afdrukjes bij het Kruidvat, enzovoort (zie Werkvolgorde in Picasa ).
En het gaat niet alleen om een helder stappenplan voor de echte beginners, maar ook om een plan voor mensen die al enkele jaren bezig zijn en door het gebruik van onhandige program­ma’s en oppervlakkige kennis reeds een zeer rommelige verzameling op hun computer hebben veroorzaakt, want dat kan er met Picasa niet beter op worden - tenzij je weet hoe je dat aan moet pakken (zie Nu jij nog? ).

Opmerking: dat is deels ook het probleem van de handleiding op deze website, maar daarin wordt wel veel meer aandacht besteed aan de rol van een bepaald onderwerp binnen het gehele proces van verstandig fotobeheer. 

Een voorbeeld van een wereld van verschil: Kees komt thuis met ongeveer 500 foto’s van een rondreis, “kwakt” ze even op zijn computer (de allerslechtste heeft hij immers al op zijn camera gewist) en brandt ze op een cd en klaar is Kees! Dat heeft hem hoogstens een half uur gekost en daar heeft hij doorgaans geen boek bij nodig.
Klaartje heeft er misschien wat meer moeite mee en daarvoor zal zo’n boek misschien wel een uitkomst zijn. Maar daarna hebben we dit project dus weer gehad – op naar de volgende reis met misschien wel een opbrengst van 1000 foto’s – het kan niet meer met minder!

Nu hetzelfde verhaal, maar met een ander soort Kees: die voegt die 500 foto’s weloverwo­gen toe aan de foto’s die al in zijn jaarmap voor 2009 staan en gaat ze daarna nog eens zorgvuldig op zijn grote scherm bekijken en dan de minder goede of overbodige foto’s ver­wijderen. Dan heeft hij er nog ruim 300 over en die gaat hij stuk voor stuk door middel van kleine correcties optimaliseren en zonodig van korte onderschriften voorzien, want de vreemde namen van bezochte plaatsen en andere bijzonderheden zijn we snel vergeten.

Daarna gaat hij de volgorde nog wat herschikken om een mooiere presentatie te krijgen en vervolgens gaat hij de serie in aansluiting op de reeds aanwezige foto’s hernummeren. Dan maakt hij er een nieuw album Turkije voor en gaat hij misschien nog trefwoorden invoeren.

En voor het op cd branden weet hij uit ervaring dat men na 100 foto’s gaat geeuwen, dus ex­porteert hij de hele serie en maakt daaruit een selectie om er een korte, maar karakteristieke serie van te maken. En omdat hij ook uit ervaring weet dat dvd-spelers vaak moeite hebben om die foto’s in de juiste volgorde te vertonen, hernummert hij die serie nog even opnieuw voordat hij ze op cd gaat branden. Applaus voor deze Kees!

Natuurlijk heeft deze klus de “Zorgvuldige Kees” vele uren gekost, maar dan is er wel een wereld van verschil in kwaliteit - zowel op zijn computer als op die cd - ten opzichte van het gebruikelijke “zooitje-ongeregeld” van de “Snelle Keezen” van deze wereld.

Maar “Zorgvuldige Kees” heeft zijn manier van werken wel helemaal zelf moeten uitdokteren (hopelijk met wat hulp van deze website) en zou daarbij ook aan dit nieuwe boek weinig steun hebben gehad. En daarom is dit boek – ondanks de potentieel goede inborst – toch weer een gemiste kans om Nederland een beetje op te voeden.
Normaal komt wijsheid met de jaren, maar dat is toch bij de computerende senioren (de voornaamste doelgroep voor dit boek) zelden het geval.

Opmerking: het is niet allemaal “kommer en kwel”, want “in de marge” worden in dit boek vaak verstandige opmerkingen gemaakt, maar ook die staan los van een stappenplan.

Het niet beschrijven en laten zien hoe je met Picasa op een systematische manier de basis legt voor het opbouwen van een mooie fotoverzameling is bijna een misdrijf, want deze boeken zullen veelvuldig bij allerlei computer-cursussen in Nederland en Vlaanderen gebruikt gaan worden. 
Dit betekent dat noch de leraren wordt gewezen op een aanpak die uitstijgt boven hun eigen beperktheid, noch de cursisten (die in principe van toeten nog blazen weten en waarschijnlijk door hun omgeving al op het verkeerde been zijn gezet) op een gezonde basis.

Hoe het wel kan, zie je hieronder: