AFSCHEIDSINTERVIEW: IS ER NOG LEVEN NA PICASA?

Rinus, kun jij uitleggen hoe je de moed kunt opbrengen om steeds maar weer over Picasa te schrijven, zoals nu weer een complete update van de Picasa-websites naar 3.8?  

Dat is niet uit te leggen: het is voor een deel het noodlot van elke auteur over software die nog steeds verder wordt ontwikkeld en voor een deel het idee dat het nog iets beter kan.

Maar wat wel uit te leggen is dat de opzet van Picasa een betere manier van het opbouwen van een mooie fotoverzameling mogelijk maakt. Dit betekent dat je niet kunt volstaan met een uitleg over knopjes, maar ook in welke fase van de verwerking je ze nodig hebt of juist niet. En afgezien van die details, moet er ook een algemene draad worden uitgelegd die gevolgd moet worden om Picasa optimaal te benutten en daar zit een fundamenteel pro­bleem: de doorsnee gebruiker is te ondeskundig om dit te snappen of te eigenwijs om van slechte gewoontes af te stappen. 
Want als je die draad wilt volgen, moet je Picasa als je hoofdprogramma gaan gebruiken en dan moet het afgelopen zijn met allerlei andere pro­grammaatjes - tenzij voor incidentele klusjes.

Dat is nogal wat, dus dat kun je bijna niet verwachten. Iemand kan als hoofdprogramma toch een Adobe-programma gebruiken en zo nu en dan Picasa voor het maken van een collage?

Dat kan zeker, maar voor een Adobe-programma moet je een zeer gevorderde gebruiker zijn die toch dezelfde draad volgt, maar dan aangepast aan de uitgebreidere mogelijkheden van dat programma. En daar hoor of lees ik nu nooit over – men heeft het altijd over bijzondere trucs, maar zelden over een goede basis voor de uitbouw van een gewone fotoverzameling – kennelijk moet iedereen dat wiel zelf maar uitvinden.

Zo’n werkvolgorde is ook in Picasa de basis van alles en dat je zo nu en dan wel eens iets speciaals doet zoals een collage maken, is bijzaak. Maar dat wordt graag als hoofdzaak gezien, terwijl je per jaar misschien 3 collages maakt, maar ondertussen wel 3000 foto’s een fatsoenlijke plek moet geven, enzovoort. En omdat ongeveer 30% weg kan, zou het normaal moeten zijn om er 2000 goed gecorrigeerde en geordende foto’s van over te houden.

En dat vind ik nou een prestatie – niet die leuke collage, want die is vooral slim van Picasa.

Ik vermoed dat je toch te hoge eisen stelt en dat het daarom bij veel mensen niet lukt?

Het lijkt mij volslagen normaal om als doel te hebben dat het op je computer geen onover­zichtelijke fotobende wordt zoals vroeger in die “schoenendozen” en daarom heb ik een eenvoudig stappenplan ontwikkeld om die bijna onvermijdelijke bende te voorkomen.

Als je dit plan meteen zou uitvoeren als je voor het eerst foto’s op je computer gaat zetten, zou dat prima gaan. Natuurlijk moet je dan nog routine krijgen, maar je bent tenminste op een goede manier begonnen en dat scheelt enorm. En bovendien zul je er gaandeweg plezier in gaan krijgen omdat je een mooie en overzichtelijke verzameling ziet ontstaan waar je ook anderen een plezier mee kunt doen door een deel naar Picasaweb te uploaden.

Zulke beginners zullen dus helemaal niet klagen over “mijn hoge eisen” – hoogstens dat ze er wat meer tijd in steken dan ze hadden gedacht. Maar als je vroeger de gewoonte had om je foto’s netjes op fotobladen te plakken en er wat bij te schrijven, was dat ook veel werk.

Maar anderen die al een paar jaar volgens geen enkel systeem te werk zijn gegaan, kunnen bijna niet meer uit hun onoverzichtelijke bende ontsnappen – zelfs al zouden ze dat willen.

En in die helaas nogal gebruikelijke situatie zijn mijn eisen wel te hoog, omdat het dan zelfs voor een ervaren rot als ik ontzettend veel werk zou om zelfs maar een begin van orde te gaan scheppen. Dus dat kan een doorsnee gebruiker niet - nog afgezien van de smoezen dat ze er geen tijd voor hebben. Misschien moet je dan zeggen: kopieer die hele bups maar op een paar dvd’s en begin met een schone lei op een nieuwe computer, want dan heb je de kans om het wel goed te doen en dan is dat veel eenvoudiger.

 

Inderdaad en niet alleen wat foto’s betreft, want het bovenstaande is natuurlijk één van de vele luxe problemen van het gedigitaliseerde rijke deel van de wereld.

Hoe dan verder?

Dat weet ik niet, maar voor mij is Picasa op een paar kleinigheidjes na klaar en omdat die in versie 3.8 bijna gerealiseerd zijn, kan ik mijn handleiding afronden en ermee stoppen. Want wat er vanaf versie 4.0 nog allemaal toegevoegd zal gaan worden, heeft geen nut meer voor het opbouwen van een goed gedocumenteerde fotoverzameling op je eigen computer, maar zal vooral zijn gericht op multimediaal gebruik van het internet in Facebookachtige clouds. 
En dat interesseert mij niet omdat ik er geen persoonlijke toepassingen voor zie en ik vind dat je alleen maar goede stukken kunt schrijven als die persoonlijke betrokkenheid er is.

Dat lijkt mij eerder een bezwaar?

Voor een fotohobby is een computer een ideaal gereedschap met heel veel mogelijkheden, maar dat is tevens het grootste probleem, want dan kun je dus alle kanten op en dat ver­oorzaakt veel geknoei en verwarring. Bovendien schrijf ik niet voor bobo’s, maar voor ge­wone mensen die wel graag fotograferen, maar meestal niet zo’n held op hun computer zijn en het moeilijk vinden om handleidingen te lezen.

Daarom moet ik met mijn voorbeelden dicht bij huis blijven en laten zien dat goed fotobeheer ook de moeite waard is voor heel gewone kiekjes die iedereen thuis en op vakantie maakt. En dat dit niet moeilijk is, maar wel wat discipline vereist om netjes en systematisch te blijven werken en je niet af te laten leiden door de bakerpraatjes van je omgeving.

Het enige probleem voor mij is dat ik natuurlijk ook gewone “huis, tuin en keuken foto’s” maak, maar die privé-foto’s niet al te veel aan de openbaarheid prijs wil geven - dus mijn persoonlijke benadering heeft ook grenzen. Maar de foto’s die ik wel gebruik, kan iedereen maken en zijn daardoor niet zo onbereikbaar als de topfoto’s in boeken. En ik benadruk ook steeds dat je niet alleen moet zorgen dat individuele foto’s netjes op orde zijn, maar dat het ook altijd gaat om kleine of grote series die goed moeten lopen en dat individuele foto’s en series ook te vinden moeten zijn in thematische albums en niet een zooitje in mapje 444.

Maar je kunt toch niet weten wat men allemaal wil?

Wat men wil is vaak veel simpeler dan wat ik allemaal opschrijf en het is voor mij moeilijk om een goede balans te vinden tussen oppervlakkigheid en diepgang. Vandaar dat er naast de degelijke handleiding ook een luchtiger snelgids is en beide worden veelvuldig bezocht – de handleiding zelfs wat meer dan de snelgids. En soms krijg ik daarover positieve reacties, dus dat geeft de burger toch weer wat moed.

Ik hou echter niet bij over welke onderwerpen de reacties en vragen allemaal gaan en die zijn heel divers, maar zelden diepgaand. Zo van: u zegt nu wel dat ik elke foto moet corri­geren, maar dat doet niemand in mijn omgeving – dus wie moet ik nu geloven: u of mijn zoon? Of: mijn vriend zweert bij Photoshop en vindt Picasa waardeloos, maar ik vind het leuker en gemakkelijker: wat moet ik doen, want ik denk dat onze relatie erop stuk loopt als ik definitief voor Picasa kies? Of: ik wil al mijn foto’s op een externe schijf zetten zodat ik ze op verschillende computers mijn foto’s kan bekijken of bewerken, maar u zegt dat Picasa daar niet goed mee overweg kan. Moet ik nou een ander programma gaan gebruiken - ik vind Picasa juist zo fijn, ook vanwege Picasaweb?

Vooral die vraag over die “relatie” vind ik leuk – hoe zou je daar op antwoorden?

Daar is geen eenvoudig antwoord op, want je kunt elk programma op een heleboel manieren gebruiken: van erg oppervlakkig tot heel deskundig. Dus het vriendje kan zo nu en dan een beetje zitten prutsen in Photoshop, maar het vriendinnetje kan heel deskundig bezig zijn met Picasa en dan levert zij beter werk af dan haar vriendje omdat zij voor een mooie verzame­ling zorgt. Dus het beste antwoord is dat je elkaar daarin vrij moet laten en beter op twee computers kunt werken zodat je elkaar niet in de weg zit. En via Twitter kunnen ze dan toch blijven communiceren.

Dat is een goeie en daar besluiten we dan maar mee: bedankt Rinus, maar toch nog een laatste vraag: is er iemand te vinden die jou kan opvolgen om dit werk voor te zetten?

Ik denk niet op dit niveau: dat kost ontzettend veel tijd – ook het beantwoorden van vragen en het volgen van diverse forums - dus je moet gepensioneerd zijn om zoveel tijd te hebben. Maar je moet ook goed aanvoelen waar de problemen van doorsnee-gebruikers liggen en durven schrijven en zeggen: zo moet het, anders wordt het knoeiwerk: daar moeten die dwarse Hollanders met ieder zijn eigen partijtje maar eens aan wennen.

Dus ik wens mijn opvolger(s) veel wijsheid, want het probleem met zo’n site is dat er nooit een eind aan komt zolang Google blijft doorgaan met Picasa en Picasaweb enzovoort. 

Op http://sites.google.com/site/rinilogus/home vind je een goede samenvatting van Picasa.