De internationale (dus ook Nederlandse) versie van Picasa 3.6 is nu beschikbaar. Zie Intro Picasa 3.6

Vooral de onderzijde van het importvenster is gewijzigd en wat ingewikkelder geworden: 

 

Er is nu geen apart venstertje meer dat pas tevoorschijn komt nadat je op Alles importeren of op Geselecteerde items importeren hebt geklikt, maar je moet nu eerst aangeven in welke map je de nieuwe serie wilt opslaan en of je die serie ook meteen naar Picasaweb wilt uploaden en eventueel met “vrienden” wilt delen (zie Webalbums) voordat je verder kunt.

 

Daardoor zijn er veel mogelijkheden bijgekomen, dus ook veel kansen om het fout te doen en is er weer veel uitleg nodig om dat te voorkomen. Maar eerst moet je wat Picasaweb betreft een verstandige beslissing nemen dat je – behoudens uitzonderingen (zie verder) – die nieuwe foto’s nooit meteen upload, maar pas nadat je die serie op orde hebt gebracht, waardoor je een zorgvuldiger keuze voor familie of vrienden kunt maken. Want waarom zou je 100 foto’s uploaden als er uiteindelijk 70 overblijven waarvan er vervolgens voor hen slechts 30 de moeite waard zijn. Er meteen 100 op het web “kwakken” is dus tamelijk dom.

Bij foto’s gaat het bijna altijd om veel bestanden die in mappen opgeslagen moeten worden, waardoor de kans op een mappenbende groot is. Je zult ze dus meteen goed moeten impor­teren en bij die manier moeten blijven (zie Mappenbeheer).

In het eerste vakje linksonder kies je de hoofdmap en dat is meestal de map (Mijn) Afbeel­dingen en in het tweede vakje de submap die in die hoofdmap moet worden gemaakt om die nieuwe foto’s in op te slaan. Dus je kunt deze situatie aantreffen: 

Je ziet dan dat rechtsonder de importknoppen niet bruikbaar zijn en dat is logisch, want die hoofdmap is bedoeld voor wat willekeurige (vaak tijdelijke) foto’s en plaatjes en niet voor hele series: het zou daar een chaos worden. Dat wil niet zeggen dat je niet later een paar foto’s uit een serie naar die map kunt verplaatsen omdat ze niet in de serie passen (bijvoorbeeld een paar opnamen die je voor een ander hebt gemaakt), maar voor direct importeren is die map dus niet bedoeld – zelfs niet als je maar één foto zou selecteren.

Je wordt dus daardoor gedwongen om in het tweede vakje een “titel” voor de toekomstige submap te typen en dan krijg je bijvoorbeeld dit:

Het lijkt heel logisch om de foto’s die je rond Kerst hebt gemaakt op te slaan in een mapje dat je “Kerst-2009” hebt genoemd, maar waarin sla je dan al die vele andere foto’s op die je het hele jaar door ook maakt of toegezonden krijgt: je zult onderhand al gek worden van de chaotische hoeveelheid mappen die dat inmiddels heeft opgeleverd en dan laat ik de slor­dige inhoud van die mappen nog maar even buiten beschouwing.

Dat is dus geen goede manier, tenzij je maar drie keer per jaar wat foto’s maakt omdat je een uitzonderlijk bescheiden mens bent of omdat het om een uitzonderlijke serie gaat.

Aangenomen dat er in dezelfde serie ook wel een paar foto’s bij zullen zijn van de eerste uren in het nieuwe jaar 2010, is dit een prima gelegenheid om meteen een submap voor het hele jaar 2010 te maken door gewoon dat jaartal als “naam” te typen. Dus zo: 

Dit betekent echter dat in die map ook foto’s van de laatste weken van 2009 terecht zullen komen, maar dat is geen bezwaar want die kun je zo naar de submap 2009 slepen om de jaargang 2009 af te ronden. En daarmee heb je een perfect en simpel mappensysteem voor eeuwig en daarover is nog veel meer te vertellen - zie Mappenbeheer.

Dit betekent echter wel dat je voor alle volgende importsessies in 2010 moet zorgen dat die nieuwe series meteen in de submap “2010” terechtkomen en niet per ongeluk weer in mapje-zoveel. Dat doe je dan door in het eerste vakje Bladeren… te kiezen en die map in het kleine mapvenstertje dat dan verschijnt op te zoeken en te selecteren: 

Als je dan op OK hebt geklikt, heb je precies bereikt wat je wilde en zie je dit: 

Je moet dan dus niet in de verleiding komen (tenzij vanwege een speciale tijdelijke reden) om in het tweede vakje iets te typen of iets anders te kiezen, want dan zou je weer “mapje-zoveel” erbij maken. Dus niet weer zo: 

Na importeren zie je dan in Picasa dit: 

Elk jaar komt er dus gewoon één map bij en niet vele tientallen.

 

Picasa biedt nog twee andere mogelijkheden om submappen te maken en sommigen zullen die misschien prefereren. De naamgeving van die submappen is dan gekoppeld aan datums en je kunt kiezen voor de datum van de eerste foto of voor de datum van importeren. Beide keuzemogelijkheden zie je hieronder:

Of:

Je kunt dat ook doen als je in het linker vakje een andere “hoofdmap” hebt gekozen:

Of:

Je krijgt dan submappen met tamelijk abstracte namen zoals 2009-12-23 (de datum van de eerste foto volgens jouw camera) of 2010-01-21 (de importdatum volgens jouw computer), maar die hebben wel het voordeel dat ze zich in een logische volgorde laten sorteren en omdat je de inhoud van die mappen meteen in de Picasa-bibliotheek kunt zien, is het geen bezwaar dat dergelijke mapnamen weinig zeggen. Je zou die “namen” aan kunnen vullen in de vorm van “2009-12-23 Kerst” om toch een globale indicatie van de inhoud te geven.

Het is niet nodig om het zo te doen, maar als je er voor kiest, is het een betere manier dan een mapnaam zoals “Kerst-2009” die zich niet logisch laat sorteren tussen alle andere wille­keurige mapnamen die je intussen al hebt verzonnen.

 

Het is daarbij ook van belang dat je steeds dezelfde manier van datering kiest en de datum van de eerste foto in een map zegt mij meer dan een willekeurige datum van importeren die weken (of maanden) later kan zijn. Maar dan moet datum en tijd op je camera wel correct zijn ingesteld, maar dat geldt altijd en voor iedereen en zeker voor degene met wie je vaak foto’s deelt, want correct mixen van foutief gedateerde foto’s is heel erg lastig.

 

Een bezwaar van datumgerelateerde mapnamen is dat er veel mappen met relatief weinig foto’s en weinig met heel veel foto’s zullen ontstaan - tenzij je steeds wacht tot je ge­heugenkaartje vol is (maar dan staan er heel veel op en heb je veel werk om alles op orde te brengen). Dus alles bij elkaar in één jaarmap blijft toch de meest verstandige keuze.

 

Kortom: je ziet hoe belangrijk het is om meteen een goede methode te kiezen en daarbij te blijven, want achteraf herordenen komt er zelden van en is bijna onbegonnen werk.

Het is onhandig om het geheugenkaartje van je camera steeds voller te laten worden, dus je kunt in het derde vakje kiezen (hier bijna onzichtbaar) om alles (ook eventuele oudere foto’s) te wissen. Maar er is een risico dat je computer panne krijgt (of dat je zelf iets doms doet) en dat dan die pas geïmporteerde foto’s verloren gaan en dat is vervelend. De juiste volgorde is dus: niets wissen, maar eerst die nieuwe foto’s in orde maken en dan (vanuit Picasa) een aanvulbackup maken op een externe usb-schijf of op cd-r (zie Back-up via Picasa) en dan pas het kaartje in je camera wissen voordat je nieuwe foto’s gaat maken.

 

Een goede aanpak is om een tweede kaartje kopen (op vakantie ook handig als reserve) en dat leeg in je camera te plaatsen en dan het nog gedeeltelijke gevulde kaartje pas wissen als je dat in je camera steekt. Op die manier begin je in je camera altijd met een schone lei en dat is niet alleen een groot gemak, maar ook een veilig gevoel.

Ik kan twee of drie bijzondere situaties bedenken waarbij importeren en tegelijk uploaden nuttig kan zijn: op vakantie met camera en minilaptop en aangenomen dat je verbinding met internet kunt maken: je upload dan elke avond de foto’s van die dag voor het geval dat je camera en laptop worden gestolen, want dan kun je thuis die foto’s gewoon van Picasaweb naar je hoofdcomputer downloaden en heb je er tenminste nog wat van over. Of op zaken­reis om meteen werkopnamen via Picasaweb voor je collega’s toegankelijk te maken of iets dat gewoon snel moet en door een deskundige ontvanger fatsoenlijk wordt verwerkt.

 

Als je voor een submap hebt gekozen dan komen de ge-uploade foto’s op Picasaweb terecht in een album (in feite is dat ook een map, maar men spreekt daar van albums) met dezelfde naam, bijvoorbeeld Kerst-2009 of 2009-12-23. Laat je echter het submapvakje leeg, dan komen de foto’s terecht in een speciaal album dat Drop-Box heet en dat is bedoeld voor het tijdelijk parkeren van foto’s die je dan later naar een ander album kunt verplaatsen of gewoon kunt downloaden en daarna uit de Drop Box kunt verwijderen.

 

 

Verder gelden hierbij alle instelmogelijkheden voor privacy, resolutie en sharing die je bij normaal gebruik van Picasaweb ook hebt, maar die vind je hier onder de knoppen Opties en Delen zoals je hieronder kunt zien:

Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat je normale familiefoto’s (vaak met kinderen erop) niet in openbare albums plaatst: die zijn alleen geschikt voor algemene foto’s of voor opdrachten van je fotoclub en dat zijn dan bijvoorbeeld topfoto’s die je met een ster hebt gemarkeerd.

 

Na al deze instellerij kun je rustig op de knop Alles importeren klikken, want als er nog oudere opnamen bij zijn die al eerder geïmporteerd waren, worden die met een rood kruisje gemerkt en niet meegenomen (en dus ook niet ge-upload) – uiteraard moet dan linksboven wel Kopieën uitsluiten aangevinkt zijn - maar dat is de normale instelling.

 

 

Picasa schakelt daarna meteen door naar het normale bibliotheekvenster en je ziet dan dat de foto’s in de gekozen (bestaande of nieuwe) map terechtkomen (druk op de End-toets als het een map is waarin zich al veel eerder gemaakte opnamen bevinden).

 

Als het om veel foto’s gaat, kan dit proces lang duren (en extra lang bij simultaan uploaden), dus schakel de camera pas uit (of trek het kaartje pas uit de sleuf) als dit proces echt klaar is – anders gaan er misschien onbedoeld toch wat foto’s verloren en begrijp je daar niets van.

Zolang je nog niet op deze knoppen hebt geklikt, kun je alle instellingen nog veranderen of gewoon op Annuleren klikken als je alleen maar even hebt rondgekeken.

 

En zo komt het dat mijn jaarmap voor 2010 toch al weer 217 foto’s bevat, maar die zijn wel zorgvuldig geselecteerd en netjes gecorrigeerd en daarover vind je in deze handleiding ook voldoende informatie –zie Werkvolgorde. En dat betekent dat gaande dit jaar er van lieverlee steeds meer geïmporteerde of gedownloade foto’s bij zullen komen en zolang je die maar netjes afwerkt, is dat helemaal geen bezwaar. Maar als je het een bende laat worden, zijn die jaarmappen ook niet om aan te zien en waarom maak je dan eigenlijk foto’s? 

Hoewel ik bang ben dat er toch nog veel fouten met de keuze van de juiste mappen zullen worden gemaakt, zijn de mogelijkheden nu wel wat overzichtelijker, maar nog niet ideaal. Men had er bijvoorbeeld verstandiger aan gedaan om in het tweede vakje ook de moge­lijkheid “Geen submap” aan te bieden, want de meeste gebruikers zullen niet zo snel op het idee komen dat niets invullen (of kiezen) ook een goede oplossing kan zijn en zullen daar­door weer vervallen in “mapje-zoveel”.

 

Of de mogelijkheid om simultaan te uploaden naar Picasaweb echt een aanwinst is, betwijfel ik sterk. Zelfs als je daarvoor een verstandige reden hebt, geeft de normale route vanuit het bibliotheekvenster van Picasa je zoveel meer kansen om wat bedachtzamer en selectiever te handelen, dat je daarvoor een beetje tijdsverlies graag op de koop toe zou moeten nemen.

Maar voor de snelle “jongens en meiden” zal deze nieuwe faciliteit tot nog meer rommelige fotoseries op Picasaweb leiden, omdat nu de tussenstap naar de mogelijkheid om die foto’s eerst wat op te knappen en zorgvuldiger te selecteren meteen overgeslagen zal worden.

In principe kunnen zij die webalbums later nog bijwerken door synchronisatie in te schakelen, maar dat zal er wel niet meer van komen, want dan zijn zij al terug van de volgende reis.

 

Er is echter één troost: de echte liefhebber kan in Picasa 3.6 nog net zo zorgvuldig werken als vroeger en maakt graag een verstandiger omweg als het om Picasaweb gaat.