Weergave in Picasa

Let op: de informatie hieronder en in de linker kolom is bedoeld voor Picasa2. 
Voor actuele informatie over dit onderwerp zie Weergave in Picasa

De letter W heeft nog een Picasa-onderwerp in petto, namelijk de keuze van de Weergavemodus. Dit mysterieuze onderwerp is lastig omdat de verschillende opties niet vanzelfsprekend zijn.

Die zie je via Beeld - Weergavemodus:

Automatisch

Dit is de standaardinstelling (vinkje) na installatie van Picasa en ook waarschijnlijk de beste instelling. Picasa schikt zich dan naar de beeldinstelling van je computer: de schermresolutie (bijvoorbeeld 1024x768) en de kleurkwaliteit (bijvoorbeeld 32-bits). Sommige hardware heeft nog meer instellingen, maar daar kun je beter afblijven. Maar als je de bekende testfoto van Fujifilm niet goed kunt krijgen met de 'knoppen' van je monitor, heb je die extra instellingen toch nodig (zie “Is je scherm wel goed?”).  

Picasa werkt overigens nog prima op kleine schermen met 800x600 pixels, maar dat is een uitstervend formaat dat misschien toch weer in mode zal komen bij de nieuwe mini-laptops.

24-bits

Het kleurensysteem van Windows werkt met 3 hoofdkleuren: rood, groen en blauw - dus RGB. De helderheid van elke kleur kan in 256 stapjes worden geregeld: alles op nul is zwart en alles op maximaal (255) is wit. In computercodes zijn dat 3 bytes oftewel 3x8=24 bits.Dat levert 2 tot de macht 24 en dat is ongeveer 16 miljoen kleurnuances op - veel meer dan onze ogen kunnen onderscheiden.
Maar een kleurenfoto op een zonnige dag kan toch gemakkelijk meer dan 100.000 kleurnuances bevatten, dus minstens 2 tot de macht 16 (dat is ongeveer 65.000). Dat betekent dus gewoon dat Picasa geen beperkingen oplegt en als je computer op 32-bits kleurkwaliteit staat, legt je hardware dus ook geen beperkingen op. 
Alleen kan niemand mij duidelijk maken wat die extra 8-bits in de computer betekenen. Dat is hoogstens een "kanaal voor grijstinten", maar ik zou niet weten wat mijn beeldscherm daarmee kan doen, want dat heeft echt genoeg aan 3 RGB-signalen. Laten we die 8-bits dus maar als overbodige luxe beschouwen. In Windows ronden ze alles graag naar 16, 32 of 64 bits af.

16-bits (gerasterd)

Dan is het maximale aantal unieke kleurnuances beperkt tot ongeveer 65000 en dat vinden onze ogen nog steeds meer dan genoeg (zelfs als je de nuances beperkt tot maximaal 256 ziet een foto er nog acceptabel uit).
Waarschijnlijk is deze instelling een concessie van Picasa aan oudere computers waarin "hoge kleuren" de hoogst haalbare instelling was. Maar waarschijnlijk doet Picasa het aanpassingsproces (dat heet rasteren) van 24 naar 16-bits wat intelligenter dan Windows, want dat leverde nogal vlekkerige JPEG-afbeeldingen op. Daar is in Picasa niets van te zien en zo hoort het:

Maar 16 gedeeld door 3 levert geen geheel getal op, dus niemand kan mij vertellen waar die ene bit moet blijven.

LCD-Whitepoint

Flatscreens vormen een probleem apart. De mooiste kleurkwaliteit wordt nog steeds geleverd door redelijk geprijsde beeldbuisschermen (een uitstervend ras) en je moet minstens 2x zoveel geld uitgeven om een flatscreen van vergelijkbare kwaliteit te vinden. Maar een nog groter probleem vormen de LCD-schermen van goedkope laptops van rond 600 euro: die zijn meestal slecht - alleen al door de zeer beperkte kijkhoek. 
Dus misschien dat je met deze instelling een iets fraaiere weergave van je diavoorstelling bereikt, maar dan is het nog steeds een diavoorstelling voor één persoon. Probeer het maar, want Picasa verandert alleen de weergave en natuurlijk niets aan je fotobestanden.

Projectormodus

Beamers hebben de neiging er een kille vertoning van te maken en met deze stand maak je de kleuren iets warmer. Dus aanbevolen voor fotopresentaties bij lezingen of gewoon voor een ouderwetse projectie in de huiskamer als je je die luxe kunt permitteren.

Overbodige pixels weergeven

Dit lijkt mij alleen maar een grapje van Picasa, want wie is daar nu in geïnteresseerd. Maar in feite wordt dan met kleine rode spikkeltjes aangegeven dat de betreffende foto veel overbodige bytes in beslag neemt (bijvoorbeeld als BMP-bestand). En dat betekent gewoon dat JPEG-compressie de aangewezen oplossing is om dat bestand flink te verkleinen.

MAC Gamma (1,6)

Op mijn beeldscherm wordt een foto in MAC Gamma (1.6) heel bleek. De oudere Apple-computers hadden inderdaad een afwijkende beeldcurve, maar vermoedelijk is dat inmiddels aardig in de richting van de Windows-standaard (gamma 2.2) getrokken ("Steve moet wel").
Ik weet hier niet goed raad mee, maar ik zou me kunnen voorstellen dat dit een zinvolle instelling is als je een cadeau-cd wil maken voor de bezitter van een ouderwetse Macintosh. Ik kan dit echter niet testen. 

Linear Gamma

Op mijn beeldscherm wordt een foto nog bleker. Een ouderwets beeldscherm heeft een hele kromme weergavecurve en dat is de zogenaamde gammacurve. Daar houden Windows-computers rekening mee door als het ware een tegenovergestelde weergave aan te bieden zodat de netto curve ongeveer lineair wordt.
Bij flatscreens klopt daar helemaal niets meer van, want die hebben een tamelijk grillige curve die hoogstens globaal overeenkomt met een ouderwets beeldscherm. Vandaar dat de weergave op die schermen er zo kitscherig uit kan zien - zeker als het goedkope schermen zijn.
Maar ik kan niet bedenken wat de nuttige functie van deze modus zou kunnen zijn.

Sepia

Hoewel iedereen weet dat sepia ouderwets bruinig betekent, weet vrijwel niemand hoe dit zit. De nog natte, maar ontwikkelde en gefixeerde foto werd dan eerst in een bad met een bleekmiddel gelegd en vervolgens in een bad met sepiatoner, waardoor de zwarte zilverkorreltjes werden vervangen door bruinig zilversulfide, wat die foto een bijna eeuwige houdbaarheid verschafte. Dat is de reden waarom die oude foto's er vaak nog zo goed uit zien. Grappig is dat het gebruikte pigment afkomstig is van onze gewone inktvis (“sepia officinalis”).
Al je foto's worden dus nu door Picasa in dit nostalgische bruin vertoond en dat lijkt me toch niet de bedoeling. Als er een paar historische foto's tussen zitten en je hebt die gewoon als kleurenfoto's gescand, dan hebben die foto's vanzelf die bruinige tint behouden en hoef je deze modus niet te kiezen.

Zwart-wit

Dit is de oppervlakkige omschrijving voor een foto die alleen grijstinten tussen zwart en wit bevat. Daarvoor volstaat 1 byte oftewel 8 bits, dus 256 nuances inclusief pikzwart en pikwit. Hoewel "zwart-wit" varianten van kleurenfoto's mooier kunnen zijn dan het kakelbonte origineel, ga je natuurlijk niet al je mooie foto's vertonen in "zwart-wit". En als je daar persé een paar "zwart-witte" tussen wilt hebben, dan moet je die even met de Picasa-effecten aanpassen (sepia kan dan ook). Kijk maar:

En zo was er toch weer heel wat te vertellen over deze vrijwel onbekende Picasa-wonderen.

Voor actuele informatie over Picasa3 zie Weergave in Picasa