Picasa in Windows Vista

Let op: de informatie hieronder en in de linker kolom is bedoeld voor Picasa2. 
Voor actuele informatie over dit onderwerp zie Picasa3 nieuws. Inmiddels is ook Picasa 3.9 met Google+ integratie beschikbaar.

Mijn oude computer, ooit nog begonnen met Windows-ME (de 2000-variant van Windows-98) en later omgebouwd naar XP, bevatte een harde schijf van 15 GB en ééntje van 4 GB en daar had ik 2008 misschien nog net op uit kunnen “zingen”.
Maar een computerleraar moet bijblijven, dus na lang aarzelen vanwege de vele negatieve berichten over Vista, toch maar een “bakje” gekocht en daar zit dan tot je verbazing een harde schijf in van 150 GB (80 GB is al weer uit de mode), dus die zal ik van zijn (of mijn) levensdagen nooit vol krijgen, tenzij ik een paar mooie oude speelfilms van Ingmar Bergman ga verzamelen.

Nou, met die beruchte traagheid van Vista valt het best mee hoor: op een Celeron Duo-processor van 1,6 GHz en 1 GB werkgeheugen loopt Vista-Basic best goed en zullen alleen gamers het een “slome bak” vinden. Natuurlijk zijn er veel overbodige “toeters en bellen” en irritante waarschuwingen, maar het ziet er toch erg mooi en up-to-date uit.
De echte flaters moet ik natuurlijk nog ontdekken en die zullen hopelijk grotendeels worden verholpen door het aanstaande service pack (één van die flaters is dat de slaapstand niet werkt en die gebruik ik nu juist erg vaak – maar dat kan natuurlijk ook aan mijn te goedkope hardware liggen).

Installeren

Dus weer aan de slag met het installeren van de gebruikelijke programma’s (uiteraard ook Picasa) en het overzetten van alle back-ups. Dat ging prima en het is een genot om te zien dat daarna alles er weer is.
Maar dan doet zich door die overdaad aan opslagruimte toch een raar probleem voor: wat laat ik op C en wat gaat er naar D? Ik had de nieuwe schijf al in een C-deel van 40 GB en een D-deel van 110 GB laten partitioneren met de bedoeling om het merendeel van mijn documenten en vooral foto’s op het D-deel te gaan zetten. 
Normaal zou ik daar helemaal niet aan hebben gedacht omdat ik zelfs met een schijf van 40 GB al weer jaren vooruit had gekund, maar het is een veilige gedachte dat je desnoods het C-deel opnieuw kunt formatteren en installeren zonder daarbij het merendeel van je eigen bestanden kwijt te raken.

Backup

Maar omdat een schijf ook kuren kan gaan vertonen die het D-deel aantasten, ontkom ik toch niet aan een goede back-up strategie en daarbij gaat het mij natuurlijk voornamelijk om de grote fotoverzameling die ik met Picasa beheer.

Gelukkig hoef je in het hierboven afgebeelde backup venster van Picasa niet aan te geven waar de bestanden zich precies bevinden - je selecteert gewoon alles. Maar er is wel een ander punt van zorg, want een back-up maak je voor de toekomst, dus in principe voor je volgende computer als je de huidige overleeft: dan zal die ook over een schijf met een flink D-deel moeten beschikken, want hoe zouden die foto’s dan anders “teruggezet” moeten worden?
Maar die back-up maak je ook voor problemen met je huidige computer (dus ook voor mijn nieuwe), want zelfs als alleen het C-deel panne krijgt, zal ik na reparatie alleen met die backup de organisatie kunnen herstellen. Alleen hoeft er dan niet zoveel teruggezet te worden omdat het merendeel behouden is gebleven. Maar het is dan maar de vraag of het de organisatie van mijn albums nog goed komt en daar moet ik Google toch eens op aanspreken!
Kortom: met foto’s op je computer is het niet altijd “rozengeur” en maneschijn” – zelfs met Picasa.

Mappen

Vista veroorzaakt ook een ander luxe probleem en zelfs een taalconflict in Picasa. Dat heeft met de organisatie van je gebruikersmappen te maken. Tot en met XP was “Mijn documenten” de hoofdmap en mappen zoals “Mijn afbeeldingen” en “Mijn video’s” waren daar submappen van.
Nu zijn het allemaal submappen van de Eigenaar (“user”) geworden en is het opdringerige voorzetseltje “Mijn” eindelijk vervallen. Gelukkig (alleen lastig voor alle lesmaterialen).
Desondanks zie je in het mappenbeheer en in de opties van Picasa nog steeds de oude benamingen “Mijn documenten” en “Mijn afbeeldingen” staan (dat is al vreemd), maar in de feitelijke mappenlijst heten die dan ineens “Documents” en “Pictures” en dat is nog vreemder (die Engelse namen zie ik trouwens ook in mijn huisnetwerk).
Gelukkig komen de foto’s bij het terugzetten van een back-up toch in de juiste mappen terecht en dat is het belangrijkste.

Om bij het verplaatsen van mijn jaarmappen naar het D-deel geen correcties en albums te verliezen, heb ik dat  "verplaatsen" natuurlijk ook in Picasa gedaan. 
In zo’n situatie moet je dan eerst bestemmingsmappen maken en daar een tijdelijke fotootje in plaatsen, zodat je die nieuwe mappen in Picasa via Mappenbeheer zichtbaar kunt maken en vervolgens de "hele bups" er naar toe kunt slepen (“knippen & plakken” mag ook).
Het resultaat van deze verhuisoperatie is dat er nu 20 GB op het C-deel en 10 GB op het D-deel staat. Het C-deel zal langzaam dichtslibben (vooral door de updates van Vista zelf) en het D-deel heeft nu nog 100 GB over, dus ik kan nog vele jaren vooruit - zelfs met de jaargangen 1965 t/m 2004 erbij.

Conclusie

Al met al is het herinrichten van zo’n nieuwe computer toch geen “fluitje van een cent” en voor veel mensen eigenlijk nauwelijks te doen. Bezint dus voordat je eraan begint en maak back-ups (in ieder geval in Picasa) want anders zal je nieuwe bakje wel erg leeg blijven. En vergeet daarbij je e-mailadressen niet.

In Picasa3 worden een groot aantal uitbreidingen en verbeteringen verwacht, dus dan wordt dit programma nog aantrekkelijker om het ook gewoon in Vista te blijven (of te gaan) gebruiken.

Voor actuele informatie over Picasa3 zie Picasa3 nieuws